Rene Gardenier Home Columns Video's

Kerst verlangen

Gepubliceerd op 28 oktober 2017

‘Ga jij echt je huis volgende week al in de kerstversiering gooien?’ vroeg een vriendin mij in de supermarkt. Na een bevestiging van mijn kant kreeg ik onmiddellijk een uitbrander over het feit dat ik Sinterklaas toch niet zomaar over kon slaan. Sinterklaas, de oergezellige Nederlandse traditie, die tegenwoordig alle azijnpissers na de zomervakantie weer op scherp zet. Het kinderfeestje dat door de politiek, gemeenteraadsleden en directies van grote commerciële bedrijven jaarlijks onder de loep genomen wordt omdat ons politiek incorrecte verleden ons in komt halen. Ik schudde mijn hoofd.

 

Ik was vijf toen ik achter de schokkende waarheid kwam. De naar jenever ruikende ingehuurde Sint, die op 5 december de door mijn ouders en grootouders gekochte cadeaus bij ons thuis kwam brengen, had zijn snor niet goed vastgeplakt en daarmee viel de bisschop der zoetigheid en cadeaus van zijn sokkel. Het feit dat ik zelf bewust kinderloos ben gebleven zorgden er voor dat ik ook op latere leeftijd de goedheiligman altijd stilletjes aan mijn deur voorbij liet gaan.

 

‘Maar wat heb jij dan met kerst?’ vroeg mijn vriendin, die weet dat ik niet christelijk ben en tegen alles aan trap wat commercieel is. Daar had ze een punt. Borden vol vreten, flessen vol drank en zoveel Mariah Carey tot je er beroerd van wordt. En in januari staan we allemaal weer als demente hamsters op de loopband van de sportschool om deze overdaad aan gezelligheid er weer af te rennen.

 

De kerst is tegenwoordig één explosie van commercieel welbehagen, zorgvuldig bedacht en in stand gehouden door grote bedrijven. Winkels barsten uit hun voegen, woonwijken veranderen in fel verlichtte landingsbanen en als het zover is weten we van gekkigheid niet wat voor culinaire hoogstandjes we nu weer op tafel moeten smijten om een onuitwisbare indruk op de familie te kunnen maken.

 

Er is niet veel over van de originele kerstgedachte, die volgens de heidenen de terugkeer van de zon symboliseert en volgens de christenen de geboorte van Jezus markeert. Dit laatste is trouwens discutabel want volgens sommige historici is Jezus 2 jaar eerder op 17 juni geboren, wat onze jaartelling nu op 2019 zou zetten. Kniesoor die daar op let en bovendien hadden ze toen natuurlijk nog niet van die mooie agenda’s van de Action! Hoe dan ook, de terugkomst van het licht, vrede op aarde en in de mensen hun welbehagen staat tegenwoordig voor Coca Cola, Albert Heijn en Sky Radio.

 

Het bedrijfsleven weet dat wij hunkeren naar dat kerstgevoel dat we als kind hadden en laten ons geloven dat we het zo weer in huis kunnen halen. Arme schapen dat we zijn, trappen we er elk jaar weer in want we willen het zo graag nog één keer voelen. In je pyjama van de trap af komen en elke ochtend weer onder de indruk zijn van de kerstsfeer in de woonkamer, terwijl je ouders alles regelen om deze knusse dagen zo gezellig mogelijk te maken. Zelfs de eeuwige kerst-jeuk van het engelenhaar in onze sokken zouden we er zonder twijfel weer bij nemen.

 

Maar de onbezonnen kerstvakanties uit onze jeugd hebben plaats gemaakt voor planning stress, winkeltrauma’s, culinaire prestatiedrang, dwangmatig genieten, schranspartijen, overmatig drankgebruik en naderhand een kater van de alcohol, de weegschaal en ons banksaldo.

 

Toch ga ik volgende week weer een poging wagen en mijn hele huis alvast in de kerstsfeer gooien. Een traditie die ik heb overgenomen uit de periode dat ik in Noorwegen woonde, waar de kerstsfeer in november al begint. De cadeaus, de zuippartijen en de culinaire orgasmes sla ik over, wat een groot deel van bovengenoemde trauma’s voorkomt. Ik heb alleen geen idee waar je tegenwoordig nog engelenhaar kunt kopen.

 

© René Gardenier – 2017

 

 

 

Delen mag altijd, stelen is plagiaat!

© René Gardenier 2019